मंथन-मर्म माझ्या मनाचे

भेट ती आपली.. आठवते पुन्हा पुन्हा ..... लोक पाहत होते ... जसा केला होता काही गुन्हा... तुझ्या मनात काही.. विचारांचा खेळ होता.... माझ्या साठी मात्र... तो दोन जिवांचा मेल होता... भेटीसाठी आतुरलेली... दोन मने भेटायची... निरोपाच्या वेळी... डोळ्यात आसवे दाटायची... पुढच्या भेटीचे.. देऊन एकमेका वचन... करत होते ते दोघे... आपल्या भेटीचे निरोप संघोपन... तुझ्या माझ्या हृदयात .... प्रेमाचे बिज लागले होते पेरू... त्या आधीच नशीबाने .. केला खेळ सुरू... नशिबाच्या खेळाला.. दोघेही गेलो सामोरे... तरी आपले प्रेम.. तसेच राहीले अधुरे.. ©*मंथन*™.. ०६/११/२०११ रात्रौ १.१४

कधी कधी इतिहासाची पाने... वर्तमान बनून डोळ्या समोर येतात ... भुतकाळातल्या घडामोडींना.... हळूच जागवुन जातात... आठवतात ते क्षण... जे मन प्रसन्न करुन जातात.. मोठे होता होता.. जे सारेच विखरून जातात.... विसरलेल्या काही आठवणी.. मध्येच डोके करतात वर.... आधी आम्ही आधी आम्ही म्हणत मनात घोळ घालतात.. समोर येतो मग तो .. बाबांनी आणलेला चेंडू... आठवतय त्याला मिळवायला... कसे लागलो होतो आपण भांडू... इतिहासाचे पान आता झाले आहे जाळीदार... आइ बाबा ताई दादा...सारेच त्यात जोडलेले.. जोडला जाईल त्यात आता माझाही जोडीदार... आम्ही सर्वजण होऊ इतिहासाचे साक्षीदार.. ©*मंथन*™..

कसा विसरु ग तुला.... तुझे पाणावलेले डोळे... मी उशिरा आल्यावर... गालात खुद्कन हसने.. मला समोर पहिल्यावर... कसा विसरु ग तुला.... सोबत माझ्या चालताना... तुझ्या मनातील घाळीमेळी.. जवळ येताच मी... पापणी ती लाजलेली... कसा विसरु ग तुला.... तुझे कठोर बोलने... मी सुधारावा म्हणून.. प्रेमळ शब्दांचा शिडकावा.. मी रुसु नये म्हणून.. कसा विसरु ग तुला.... तु दिलेले ते वचन... हातात माझ्या हात देऊन... गाळलेले ते अश्रु.. माझ्या खांद्यावर डोके ठेऊन.. तू म्हणतेस विसर मला.. ते कसे विसरायचे ते सांगून जा... मी नाही विसरू शकणार... पण तू मला विसरून जा... ©*मंथन*™.. ३१/१०/२०११ रात्रौ ११.२८